Kilka słów o rasie

Maine coon jest jedną z najstarszych ras kotów w Północnej Ameryce. Pierwszego maine coona napotkano na amerykańskim północnym wschodzie, na terytorium zwanym obecnie Nową Anglią.

Istnieją trzy hipotezy tłumaczące powstanie rasy.

  • Pierwsza zakłada, że występowały one dziko w stanie Maine skąd wzięły swoją nazwę. Człon nazwy „coon” odnosi się do popularnej teorii, że są one wynikiem skrzyżowania kota domowego z szopem praczem (ang. racoon, popularnie coon). Chociaż pręgowany maine coon ze swoim pełnym ogonem wygląda jak szop pracz, połączenie takie genetyczniebyłoby niemożliwe.
  • Inne wyjaśnienie odwołuje się do sprowadzenia kotów angora Marie-Antoinette przywiezionych do Ameryki przez żeglarzy i europejskich kolonistów w końcu XVIII wieku.
  • Trzecia historia odnosi się do wikingów, którzy mogli zabrać norweskie koty leśne na pokłady swoich statków, gdy podróżowali przez Ocean Atlantycki do Nowego Świata. Norweskie koty leśne wyglądają podobnie do maine coon i te koty mogły się skrzyżować z miejscowymi kotami, dając tym samym początek tej rasie.

Maine coon został uznany za rasę narodową Kanady. Po raz pierwszy pokazano go na wystawie w Nowym Jorku w 1860 r. W 1976 utworzono Maine Coon Breeders and Franciers Association i uznano rasę w USAFIFe uznała ją oficjalnie w 1983.

 

*WYGLĄD I CHARAKTER

Cechą charakterystyczną odróżniającą koty tej rasy od innych jest przede wszystkim ich wielkość. Mają bardzo muskularną budowę ciała, prostokątną kufę wyraźnie oddzieloną od części czołowej wgłębieniem, tzw. stopem, na wysokości połączenia nosa z częścią twarzową. Znamienne są również ogromne uszy zakończone niekiedy obfitymi pędzelkami. Niezwykłą ozdobą sylwetki tych kotów jest ogon, który pokrywa gęste i długie futro. Maine coony wyraźnie dumne ze swoich ogonów uwielbiają nosić je w górze i rozkładać niczym pióropusz.
Futro mają miękkie, jedwabiste, swobodnie spływające wzdłuż tułowia, na podpuchu, który zimą ma tworzyć osłonę przed niską temperaturą, a latem przed nadmiernym upałem. 

 Ich oczy są niezwykle duże, wyraziste, o migdałowym kształcie w kolorze bursztynowym, we wszystkich jego odcieniach, lub zielonym, a czasem seledynowym. Kolor niebieski i mieszany (każde oko w innym kolorze), jest akceptowany u kotów białych lub z dużą przewagą białego.
Maine coony są spokojnego charakteru i zdecydowanie pogodnego usposobienia. Uwielbiają zabawę, lecz gdy nie mamy akurat na nią czasu, same świetnie znajdą sobie zajęcie. Choć nie są kłopotliwe i nie lubią się narzucać, zdecydowanie wolą przebywać w pobliżu opiekuna lub chociaż mieć go na oku. Bardzo lubią kontakt z dziećmi.
Z racji pokaźnej jak na kota wagi ciała, nie jest im łatwo pokonywać domowe przeszkody. Nie oddają się więc szalonym zabawom, takim jak choćby skakanie po firankach. Są też w miarę posłuszne, lecz mimo zakazów, niczym domowe koty, lubią sobie czasem pochodzić po blatach.
Koty maine coon bardzo lubią zabawę z domownikami. Potrafią aportować piłkę i ścigać się zupełnie jakby czasem zapominały, że są kotami. Również spacery z nimi to prawdziwa przyjemność.